Ντόναλντ Τραμπ: Ένας άκρως επικίνδυνος ηγέτης

Το 2026 μπήκε κάπως περίεργα. Και φυσικά αναφέρομαι στην ανεξέλεγκτη βουλησιαρχία του Τραμπ.

Η ταινία του 2024 «The Apprentice» ή «Ο Μαθητευόμενος» καταγράφει την άνοδο του Ντόναλντ Τραμπ στον κόσμο των ακινήτων της Νέας Υόρκης κατά τις δεκαετίες του '70 και '80. Και επικεντρώνεται στη σχέση μαθητή - μέντορα μεταξύ του νεαρού Τραμπ και του αδίστακτου δικηγόρου Ρόι Κον.

Ο Κον διδάσκει στον Τραμπ τους «τρεις κανόνες της επιτυχίας»: επίθεση, άρνηση κάθε ευθύνης και διεκδίκηση της νίκης μέχρις εσχάτων, διαμορφώνοντας την προσωπικότητα του Τραμπ που γνωρίζουμε σήμερα.

Σε όλη την ταινία παρακολουθούμε τον εν λόγω δικηγόρο να κατασκοπεύει τους πάντες, προκειμένου να συλλέγει στοιχεία ώστε να τα χρησιμοποιεί όποτε του χρειαστούν για να τους εκβιάζει και να παίρνει αυτό που θέλει τόσο για τον εαυτό του όσο και για τους πελάτες του.

Ο Τραμπ αποδείχθηκε άριστος μαθητευόμενος: έκανε σ’ όλη του τη ζωή ακριβώς αυτό. Και κατάφερε να γίνει Πρόεδρος των ΗΠΑ και να εκβιάζει σήμερα τους ηγέτες όλης της υφηλίου με τις παράλογες και διαρκείς επιθυμίες του. Προσφάτως δήλωσε πως «Εφόσον δεν μου δώσατε το Νόμπελ Ειρήνης, δεν υποχρεούμαι πλέον να ενδιαφέρομαι για την ειρήνη». Θα πληρώσετε.

Ο Τραμπ κατά πάσα πιθανότητα είναι της νιτσεϊκής φιλοσοφίας πως «πρέπει να γίνουμε αυτό που είμαστε» - είμαι βέβαιη πως θεωρεί μάλιστα τον εαυτό του Υπεράνθρωπο.

Η αλήθεια είναι πως αυτή η θεληματική, παρορμητική και αδίστακτη προσωπικότητα είναι που τον έφερε στη θέση που είναι τώρα. Δούλεψε μια χαρά για τον εαυτό του. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως εξυπηρετεί και όλους εμάς τους υπόλοιπους. Αντιθέτως: σημαίνει πως ταυτίζει τις ΗΠΑ με το προσωπικό του συμφέρον και αδιαφορεί για οτιδήποτε πέρα από αυτό. Εκτός τούτου, πιστεύω πως πεθαίνοντας θέλει να πεθάνει και ο κόσμος μαζί του. Γιατί τι θα είναι ένας κόσμος χωρίς εκείνον μέσα;

Ο Τραμπ είναι η προσωποποίηση της μανίας. Ελπίζω να βρεθεί κάποιος/κάτι που να μπορέσει να τον συγκρατήσει.